برنامه سه ماهه بهار 1396 گروه کوه نوردی مانوش سمیرم

گزارش صععود به قله آتشفشانی تفتان

                                        به نام خدا

    گزارش صعود به قله آتشفشانی تفتان 4050 متری

    تاریخ اجرای برنامه : یکشنبه 26/10/1395 لغایت جمعه 1/11/1395( به مدت 5 روز)

    اعضای شرکت کننده : 1ـ صمد آقائی (سرپرست برنامه ) 2ـ عباس اسدی(مسئول فنی) 3ـ محمد طایی(مسئول مالی)4ـمجید راجی(مسئول تدارکات) 5ـ مرتضی شجاعی(مسئول امداد کوهستان) 6ـجمشید کاوه 7ـ محسن صمصامی 8ـمصطفی کاوه 9ـ علی نامدار 10ـابوالفضل سامی 11ـرضا جهانبین 12ـ غلامرضا افشاری 13ـمصطفی صفایی 14ـ سعید قاعدی 15ـ ابراهیم شهبازی 16ـ احمد طایی 17ـ سینا شهبازی 18ـ مرضیه آقائی19ـ الهام طالبی 20ـمهین نادری 21ـمحبوبه هاشمی 22ـشیدا حافظی بختیاری 

 

     قله تفتان با ارتفاع 4050متر بلندترین قله در منطقه جنوب شرقی ایران و استان سیستان و بلوچستان است . این کوه آتشفشانی نیمه فعال است که همچنان گاز گوگرد از آن خارج میشود. برخی معتقدند که نام کوه تفتان که از واژه تفت به معنای گرم و سوزان آمده است و این وجه تسمیه برای نام گذاری به سبب خروج دمه های آتشفشانی مرکب از بخار آب و گاز گوگرد از دهانه آن است . کوه تفتان در اصطلاح محلی به چهل تن معروف است و شایع است که چهل تن از راشدین مذهبی در این کوه نا پدید شده اند و به همین دلیل به آن کوه چهل تن می گویند و شاخک شمال آن نیز به همین سبب به اسم کوه زیارت معروف است . رشته کوه تفتان به طول 12 کیلومتر با مساحت کل 1800کیلومتر مربع سه دهانه آتشفشانی نیمه فعال که از دهانه ان بخار گازهای گوگردی دائمآ در حال تصاعد میباشد و چشم انداز خیره کننده ای را به وجود اورده است .قله تفتان با دو دهانه آتشفشانی از چهار قله به نامهای 1ـچهل تن (زیارت)قله شمالی (مرتفع ترین قله) 2ـمادر کوه قله جنوبی (آتشفشانی) 3ـقله شمال شرقی که صبح کوه نام دارد 4ـقله غربی که نر کوه نامیده میشود . 

 

   

و آنگاه پس از تلاش یک ماهه جهت پی ریزی و اجرایی شدن این برنامه با همکاری اداره ورزش جوانان شهرستان سمیرم و هیئت کوهنوردی و صعود های ورزشی و نیز جمعیت هلال احمر و اداره آموزش و پرورش شهرستان سمیرم سرانجام در تاریخ یکشنبه شب 26 دی ماه ساعت 10شب با یک دستگاه اتوبوس راهی دیار سیستان گشتیم . حرکت ما همراه با بارش برف این نعمت الهی و سوغات قله های سر به فلک کشیده بود که حرکت اتوبوس ما را سخت کرده بود . بعد از طی مسافتی در دل سیاهی شب جهت نماز صبح در یکی از استراحت گاههای بین راهی توقفی مختصر کرده و دوباره ادامه مسیر داده و کم کم با بالا آمدن آفتاب و رویت مناظر اطراف جاده نظیر دور نمای قله های جوپار و هزار و لاله زار کرمان در شهر تاریخی بم جهت ناهار یک ساعتی را توقف کردیم ادامه مسیر می دهیم و سرانجام بعد از مختصر خرابی و ایراد فنی اتوبوس ما و طی مسافت 1300کیلومتر ساعت 6 عصر به شهر زاهدان رسیدیم .

با مراجعه به هلال احمر شهر زاهدان و با هماهنگی های از پیش انجام شده و همکاری این عزیزان در اردوگاه هلال اسکان یافته و شب را به استراحت این مسیر طولانی به خواب رفتیم و این اولین درس کوهنوردی است که : هرگز تسلیم نشو ، مرزهایی که خود را در آنها محدود کرده ای مرزهای واقعی نیستند تو میتوانی آنها رابشکنی و فراتر از آنها بروی . محدودیت ها موانع ذهنی هستند که خودمان درستشان کرده ایم و این چنین بود که اراده پولادین بچه های گروه و پشتکار آنها را مصمم برای اجرای این برنامه بلند مدت کرده است . و این یعنی قدرت درونی که فراتر از فقط یک آمادگی ذهنی است . صبح روز سه شنبه و با توجه به فرصت کافی و مناسب و استراحت بیشتر دوستان از این مسافت بلند و تجدید روحیه و فراهم نمودن و تکمیل برخی تجهیزات لازم دوستان در بازار شهر گشتی زده و ساعت 2 بعدازظهر به سمت روستای تمندان از توابع شهرستان خاش ابتدای مسیر صعود حرکت کردیم . بعد از طی مسافت 140کیلومتری به سمت خاش به دو راهی تمندان رسیدیم و نهایتآ در ساعت 5 بعدازظهر در بیرون از روستا به اردوگاه آموزش و پرورش معروف به اردوگاه دره گل که از قبل با همکاری اداره ورزش جوانان و آموزش و پرورش شهر سمیرم مفدمات اسکان گروه را در آنجا مهیا کرده بودیم رسیده و شب را به استراحت و مهیا کردن شرایط صعود در آنجا سپری کردیم . ارتفاع اردوگاه 2500متر و فاصله آن تا جاده اصلی زاهدان ـ خاش 40کیلومتر است .

 

    طبق برنامه ساعت 4 صبح بامداد روز چهارشنبه 29 دی ماه در دل تاریکی شب آن دم که در خلوت گاه کوهستان بر فراز بلندی ها از خود رها هستم و راز انسان بودن را از درون به چالش میکشم و با نهفته های افکارم و خودهای درون خود کرنجال میروم و با دوستانی از جنس برگ گل با هم بودن را حس میکنم و این که همه و همه و بیشتر از اینها این را مدیون توام ، سپاس ای خالق کوهها ...

    گروه با سرقدمی عباس اسدی همنورد عزیز ما حرکت خود را به جلو ادامه میدهد و بعد از یکی دو مسیر دست به سنگ گروه 22نفره ما در ساعت نه و سی دقیقه صبح در محل پناهگاه با شکوه تفتان جهت صرف صبحانه توقف کرد . بعد از ساعتی استراحت و تجدید قوا و بنا به نظر سرپرست برنامه و مسئول فنی تیم 3 تن از دوستان ما به عنوان تیم پشتیبان در محل اردوگاه مانده و تعداد 19 نفر از اعضای گروه در ساعت 10 صبح باز هم به سرقدمی آقای اسدی به سمت قله به حرکت درآمد . در آخر گروه نیز آقای مرتضی شجاعی زحمت هم پایی دوستان را بر عهده دارد . ساعت یک و سی دقیقه بعدازظهر سرانجام بر فراز قله تفتان گروه جشن شادی را با به احتزاز در آوردن پرچم سه رنگ سرزمینم ایران زمین به پایکوبی پرداختند . در دامان کوه آتشفشانی تفتان چه هوایی و چه طبیعتی ، این بار به نقطه ای از سرزمین عجایب رفتم که سنگ بود و برف بود و گوگرد . ساعتی را گروه در کنار این عجیب خلقت الهی به تسبیح و ثنای آفریدگارش نشست و با گرفتن عکس یادبود در ساعت دو و پانزده دقیقه بعدازظهر مسیر فرود را در پیش گرفته و به سمت پناهگاه باز گشتیم . در پناهگاه با استقبال گرم همنوردان تیم پشتیبان با چای گرم ، زیبایی های قله را بازگو کردیم . بعد از صرف ناهار در ساعت چهار و ده دقیقه بعدازظهر پناهگاه 4 طبقه تفتان را به سمت پایین ترک کردیم . در مسیر فرود رفته رفته سیاهی شب سایه بر دامان قله تفتان و ستون نفرات گروه می اندازد . در تاریکی شب وارد دره گل (تنگ گل) شده و یکی دو مسیر دست به سنگ را با احتیاط کامل و در زیر نور چراغهای پیشانی تحت حمایت تیم فنی به پایین آمدیم . سرانجام در ساعت 7 شب در محل اردوگاه سورپرایزی ویژه گروه را غافلگیر کرد . دوستان هلال احمر شهرستان خاش و زاهدان که همواره ما را مورد لطف خود قرار داده بودند این بار در اردوگاه دره گل به همراه ریاست محترم هلال احمر شهرستان خاش جناب آقای حسین زهی گروه را مورد استقبال گرم خود قرار داده و با میوه های تازه محلی از ما پذیرایی کردند و بعد از گرفتن چند عکس یادگاری و جمع آوری تجهیزات صعود ، مردم خونگرم اهل تسنن روستای تمندان را به سمت زاهدان ترک گفتیم و در ساعت 11 شب مجددآ به اردوگاه هلال احمر شهر زاهدان بازگشتیم و با حمام و شام خستگی و گرد راه را از تن به در کردیم . 

     صبح روز پنج شنبه بعد از نماز صبح و صبحانه دوستان در بازار شهر زاهدان به خرید مایحتاج و سوغات سفر پرداخته و نهایتآ در ساعت 7 شب زاهدان را به سمت سمیرم ترک گفتیم . در طول مسیر گشت های ایست و بازرسی سر راه با نهایت احترامی که برای ورزشکاران و کوهنوردان قائل بودند با مشاهده کوله های کوهنوردی با احترام ویژه ما را بدرقه میکردند . بعد از گذر از شهرهایی چون بم ، کرمان و رفسنجان و... نهایتآ ساعت 4 عصر روز جمعه در جلوی اداره ی ورزش و جوانان شهر زیبایم سمیرم و در زیر بارش زیبای برف زمستانی این برنامه نیز با موفقیت به پایان رسید . به امید تکرار چنین روزهای زیبایی در کنار همنوردان و دوستان عزیزم در گروه کوهنوردی مانوش ....

 

                                                         صمد آقائی 

گزارش صعود به قله کرکس

      کوهستان کرکس بخشی ار نیمه شمالی رشته کوه های مرکزی ایران است که در غرب شهرستان نطنز استان اصفهان واقع گردیده است. قله کرکس به ارتفاع 3895 متر بلندترین کوه این منطقه بشمار میرود. وجه تسمیه نام این کوه بخاطر وجود کرکس های کوچک سیاه رنگی است که بر فراز دامنه آن در پروازند. کوه کرکس حاصل گدازه هایی است که از راه شکاف های موجود در سطح زمین به بیرون راه یافته اند. سطح زیر پوشش کوهستان کرکس در استان اصفهان بالغ بر 300 هزار هکتار است که 7/9هزار هکتار آن را منطقه شکار ممنوع پارک ملی کویر ایران تشکیل میدهد.

    
      صعود به قله 3895 متری کرکس گروه کوهنوردی مانوش سمیرم.
       
      تاریخ اجرای برنامه : 18 و 19 آذر ماه 1395(صعود یک روزه جمعه 19 آذر)

      اعضای شرکت کننده : 1 ـ عباس اسدی (سرپرست برنامه )،2 ـ عیسی صابری(عکاس) ؛ 3 ـ محمد طایی ؛ 4ـ مجید راجی ؛ 5ـ جمشید کاوه ؛ 6ـ صمدآقائی
      
      بنا بر دعوت دوستان وهمنوردان عزیزمان آقایان استاد مهندس امجد سماواتی و استاد محمد امیری برنامه صعود به قله کرکس در تقویم سه ماهه پاییز گروه اضافه شد. بعدازظهر روز پنجشنبه 18 آذر ماه به اتفاق همنوردان  یاد شده با یک دستگاه سواری حرکت خود را از میدان شهدا شهر سمیرم به سمت مقصد آغاز کرده ودر شهر اصفهان به دیدار دوست خوبمان آقا حامد خدادادی جهت دیدار وخرید اندک تجهیزات سفارشی رفتیم. بعد از مدتی در پایان روز جهت صرف شام واستراحت شب قبل از صعود به طرف شهر بهارستان ومنزل دوست عزیز آقای امیری حرکت کردیم.که مورد لطف این بزرگوار قرار گرفتیم؛شب را تا پاسی از آن دور همی به مرور خاطرات گذراندیموسپس به خواب رفتیم.ساعت 4 صبح از خواب بیدار و با بستن کوله هایمان در ساعت 4/30 از شهر بهارستان به سمت دروازه تهران اصفهان به منظور همراهی با دوستان خوب گروه کوهنوردی دنا اصفهان حرکت کردیم. در پارک در کنار اتوبان اصفهان جهت صرف صبحانه میهمان آقای مهندس سماواتی با آش گرم و خوشمزه اش به این بزرگواران ملحق شدیم.بعد از صبحانه ساعت 5/30 صبح حرکت به سمت شهر نطنز با چند دستگاه خودروی سواری آغاز گردید؛ساعت 7صبح وارد منطقه ی گردشگری کشه وروستای رایان شدیم.ساعت 7/25 صبح ابتدای پاکوب فله کرکس دامنه های برفی کرکس خودنمایی میکردند.بعد از آماده شدن دوستان گروه به سرقدمی آقای امیری همنورد بزرگوار حرکت کرده ومسئولیت فنی برنامه بنا به ارادت دوستان گروه دنا به استاد و دوست عزیزم عباس آقای اسدی به ایشان محول گردید و در آخر گروه آقای کریمی سرپرست زحمتکش گروه دنا الطاف بسیار داشتند . این تقسیم وظایف توسط سرپرستی محترم کل برنامه آقای رضا بیژنی عزیز صورت پذیرفت.

مسیر راکه با تردد انبوه مشتاقان کوهستان همراه بود در فضایی صمیمی و بیادماندنی پشت سر گذاشتیم تا در زیر درختان گردو منطقه با شدت باد و بارش خفیف ابرهای تیره بالای سرمان گروه جهت اضافه کردن لباس واستراحتی مختصر متوقف گردید.ادامه مسیر داده وبه آبشار زیبا ویخ زده زیر پناهگاه رسیدیم بنا به نظر مسئولین گروه تعدادی مسیر دست به سنگ دیواره ی کنار آبشار را به سمت پناهگاه در پیش گرفته ونیم دیگر گروه مسیر صعود زمستانه پناهگاه را ادامه دادند؛

گروه شش نفره ما نیز جهت آشنایی با هر دو مسیر به دو نیمه ی مساوی تقسیم و هر دو گروه را همراهی کردیم. ساعت 10/20در محل پناهگاه سنگی باشکوه قله کرکس ودر انبوه کوهنوردانی که در این مکان جهت صعود تجمع کرده بودند جهت استراحت توقف کردیم.بعد از توقفی کمتر از یک ساعت وتغذیه ای مختصر عده ای از دوستان ما در گروه دنا در محل پناهگاه ماندندوتیم 6 نفره ما به همراه آقایان امیری و کریمی ودو نفر دیگر از همنوردان گروه دنا ادامه ی مسیر دادیم.

در ساعت 11/15 گروه با همان ترکیب فنی پیشین استارت صعود را زدند. لحظه به لحظه بر شدت بارش و وزش باد افزوده میگشت و هوای بسیار بورانی را در پیش روی ما قرار داده بود.ولی اراده وتصمیم قوی ؛ گروه را با شوق هرچه تمامتر ومسمم به پیش میبرد.در کشاکش شیب زیر قله و هوای سرد وبورانی دیدار دوستان عزیزمان در گروه اژگهن مخصوصأ آقا کیوان زمانی که از مسیر طامه اقدام به صعود گرده بودند برودت هوا وخستگی را به فراموشی سپرد.هرچه که اوج میگرفتیم بر شدت باد وبوران نیز افزوده میگشت تا در نهایت ساعت13/40 بر فراز قله کرکس تغییر صد در صدی وضعیت هوا را شاهد بودیم ؛ هوایی کاملا صاف همراه با خودنمایی دماوند با شکوه از فراز قله کرکس وجمله ی زیبا وخاطره انگیز آقای امیری که عنوان کرد قله روی خوش به کوهنوردان سمیرم نشان داد و لذت صعود ما را صد چندان کرد.

بعد از اندک زمانی دیدن مناظر زیبا و عکس های یادبودساعت14 (2بعدازظهر)مسیر بازگشت را درپیش گرفتهودر ساعت 15/15 در پناهگاه به جمع یاران خوبمان بازگشتیم . ساعتی را در پناهگاه جهت صرف نهار با همنوردان گروه دنا با خاطراتی فراموش ناشدنی گذراندیم.در این بین محبت های مهندس سماواتی که انسان جدی وخاص در بین گروه دناست وشوخی های اعضای گروه ما را با خوشرویی هرچه تمام پاسخ میدادندصفای خاصی را به جمع ما بخشیده بود.ساعت 16/10بعدازظهر حرکت از  پناهگاه به سمت محلی مرسوم بنام مرغداری انتهای مسیر فرود را در پی گرفته و در ساعت 17/30 به محل پارکینگ ماشین ها رسیدیم.بعداز تشکر وخداحافظی از عزیزان گروه دنا به سمت سمیرم حرکت کردیمودر بین راه با صرف شام  برنامه را به پایان رساندیم. با سپاس از همه همنوردان.

   عزیزانی چون رضا بیژنی،محمدامیری،مهندس سماواتی،عبدال کریمی،شهرام بیژنی،استاد جوادمرندی،آقااردشیر وخانم صهبا وخانم ترکی ما را دراین برنامه همراهی کردند که از همه ی این بزرگواران ممنونیم.

                                                                     صمدآقائی